Gezien de positieve uitslag op mijn aanmelding aan de Universiteit van Bradford, dienen nu een aantal stappen te worden ondernomen. Zoals daar zijn, allereerst, het aanvragen van een bachelordiploma. Niet onhandig. Dus greep ik vanmiddag de telefoon. Op de website staat namelijk dat je tijdig een afspraak moet maken, dus maak ik tijdig een afspraak. De deadline is 16 mei. Je kunt maar beter op tijd zijn. Voor de mevrouw, die overigens best vriendelijk was, daar niet van, was dat wel heel ver vooruit. Ze leefde in de volledige overtuiging dat ik het voor 1 februari wilde regelen. Nee dat gaat niet. Waarom niet? Omdat ik nu in Parijs ben. Dat red ik niet meer. Praktisch gezien. Theoretisch gezien zou ik nu naar Gare du Nord kunnen gaan om een treinkaartje te kopen voor de trein van 17:55. Dat is dan 167 euro Mademoiselle. Na een gezellige avond met ouders zou ik dan morgen een nieuwe afspraak kunnen maken voor woensdag en vervolgens als een eekhoorn mijn spulletjes bij elkaar gaan zoeken. Woensdagochtend zou ik dan per trein met mijn nootjes (bij wijze van) naar Utrecht kunnen tuigen en het formuliertje invullen. Al met al kost die grap me dan zo'n 200 euro aan treinkaartjes en 7 gemiste colleges. Ja want je moet zelf langs om het formuliertje in te vullen. Kan ik mijn nootjes niet opsturen? Nee dan kan niet. Goed dan niet, dan kom ik in de Paasvakantie wel langs; ik heb toch niets te doen behalve voor 8 vakken aantekeningen etc. te leren. Dan heb ik nog een probleem te weten de uitreiking. O maar hoe zat dat dan? Nou ok, ik leg het u uit en hoop ondertussen dat m'n beltegoed niet ineens op is. Ik heb in 3 jaar (zoals het hoort) al mijn vakken afgerond. En dit jaar doe ik een heel jaar Erasmus. Ja? Nee. Die vakken komen dan niet meer op je diploma. Nee dat weet ik, dat snap ik. Maar ze willen in Engeland bewijs dat ik inderdaad mijn diploma heb gehaald; ik kan wel zoveel beweren. Als ik met de laatste ronde meedoe, kan ik het bijna zelf in Engeland gaan brengen. Dus wil ik het nu. Ok in juni. En van de Sorbonne wil ik een certificaat met stempels. Fransen stempelen graag. Ja? Ok. Ik hoorde haar bijna denken 'zoals je wilt'. JA ZO WIL IK HET INDERDAAD. Nee maar je hoefde niet mee te doen aan de uitreiking, je kon het ook later halen of iemand machtigen. Je kunt ook iemand machtigen om de nootjes naar Utrecht te brengen. Jazeker we hebben hier te maken met een typisch geval van Hollandse bureaucratie, met andere woorden een paarse krokodil. Je kunt de nootjes niet opsturen, maar wel iemand machtigen. Nu kan ik dus aan allerliefste ouders vragen naar Utrecht te rijden en mijn spulletjes af te leveren. Vanwege het formuliertje. Welk jaar leven we? 2007. Precies. Lang leve het digitale tijdperk. Ik wil gewoon UFO, blieb, op internet een formulier invullen, desnoods mijn ingescande handtekening erop plakken en anders lekker nummertjes invullen als wachtwoord, zodat ze zeker weten dat ik het ben, verzenden, blieb, document bewaren? Ja. En krokie gaat weer lekker voor zichzelf zwemmen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten