Alles de laatste keer. Laatste keer Champignon, laatste keer naar de Gibert Jeune. In een schemerig Parijs gaan de lichten van de Eiffeltoren aan en sinds maanden kijk ik ernaar. Morgen is het voorbij. Een laatste wandeling door de stad en dan is het weer tijd voor afscheid. Weer. Een leven van warme bienvenues en teary goodbyes si demain comme aujourd'hui je dois faire le tour de la terre...De laatste keer eten met Bronia, die bij het afscheid zegt dat ik van harte welkom ben, er is plaats genoeg. Misschien is de volgende keer Parijs niet zo heel ver weg.
Alles is geregeld en de laatste inkopen zijn gedaan. Hoewel de soldes een gekkenhuis zijn en ik de laatste twee dagen de Rue de Rivoli mijd, ben ik toch nog aardig geslaagd. De persoonlijke bibliotheek is eveneens behoorlijk uitgebreid met gewoon lekker lezen voor in de vakantie, maar ook met de geschiedenis van de Democratische Republiek Congo en met Les Misérables. Ik twijfel over War en Peace van Tolstoy en zet het boek uiteindelijk terug op de plank. Volgende keer, je kunt niet alles kopen.
Dan is het tijd voor de laatste boodschappen. Er moet van Parijs geprofiteerd worden op gastronomisch gebied; de Fransen weten immers wel wat lekker is. Geitenkazen, Lilet en oranje meloenen moeten mee naar Nederland. De meloenen stinken in de koelkast en springen bijna op en neer om opgegeten te worden. Niet aankomen, zo laten, zondag krijg je een stukje. Zal ik nog een laatste crêpe kopen bij het stalletje bij Porte d'Orléans? 1,50€ voor een crêpe au sucre, 1,80€ als je er ook kaneel bij wilt.
Bij thuiskomst is de kamer aan de Boulevard Jourdan niet langer thuis met kale muren en een kast vol tassen en zakken. Het wachten is op de komst van allerliefste ouders die mij op komen halen. Vertrekken is niet erg, maar deze laatste dagen tel ik af en wacht ik. De tijd gaat te snel en niet snel genoeg tegelijk. Alles gedaan, niet genoeg gezien, alles gekocht, ik wil nog...., alles klaar, nog even... "[...] the Ring will be save in Rivendell" euh, nee, avontuur Erasmus in Parijs is over, "I am ready to go home".
Alles is geregeld en de laatste inkopen zijn gedaan. Hoewel de soldes een gekkenhuis zijn en ik de laatste twee dagen de Rue de Rivoli mijd, ben ik toch nog aardig geslaagd. De persoonlijke bibliotheek is eveneens behoorlijk uitgebreid met gewoon lekker lezen voor in de vakantie, maar ook met de geschiedenis van de Democratische Republiek Congo en met Les Misérables. Ik twijfel over War en Peace van Tolstoy en zet het boek uiteindelijk terug op de plank. Volgende keer, je kunt niet alles kopen.
Dan is het tijd voor de laatste boodschappen. Er moet van Parijs geprofiteerd worden op gastronomisch gebied; de Fransen weten immers wel wat lekker is. Geitenkazen, Lilet en oranje meloenen moeten mee naar Nederland. De meloenen stinken in de koelkast en springen bijna op en neer om opgegeten te worden. Niet aankomen, zo laten, zondag krijg je een stukje. Zal ik nog een laatste crêpe kopen bij het stalletje bij Porte d'Orléans? 1,50€ voor een crêpe au sucre, 1,80€ als je er ook kaneel bij wilt.
Bij thuiskomst is de kamer aan de Boulevard Jourdan niet langer thuis met kale muren en een kast vol tassen en zakken. Het wachten is op de komst van allerliefste ouders die mij op komen halen. Vertrekken is niet erg, maar deze laatste dagen tel ik af en wacht ik. De tijd gaat te snel en niet snel genoeg tegelijk. Alles gedaan, niet genoeg gezien, alles gekocht, ik wil nog...., alles klaar, nog even... "[...] the Ring will be save in Rivendell" euh, nee, avontuur Erasmus in Parijs is over, "I am ready to go home".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten