Is er dan echt niets te melden? Je woont in de Franse hoofdstad en er is niets te melden? Doe je dan niets? Jawel. Ik zit tot mijn nek in de presentaties en examens. Nu al? Ja. Ze hebben het goed begrepen deze keer, van de meerdere toetsmomenten. Die plant iedereen vervolgens gezellig rond dezelfde periode. Dus heb ik volgende week een presentatie te houden over Unicef en op dezelfde dag, slechts 2 uur later een examen over fundamentele rechten, lees de rechten van de mens. In het kader van het laatste vak heb ik heel interessant ontdekt dat Nederland het enige land is in Europe waar internationale conventies boven de grondwet staan. Dat is ook wel logisch - anders zouden we vaker de grondwet moeten veranderen om de nieuwe afspraken op te nemen en dat doen we niet zo graag. De Fransen wel. Die hebben volgens De Volkskrant bedacht dat ze de doodstraf grondwettelijk verbieden en dat het parlement de president kan afzetten als deze incapabel blijkt. Ik vind het wel een democratisch idee. Helaas heb ik in de recente geschiedenis van Frankrijk nog geen president kunnen ontdekken die gevaarlijke ideeën had. Deze regel zou eerder elders ingevoerd moeten worden in het kader van bevordering van de wereldvrede. Helaas beslist het Amerikaanse volk daarover.
Verder moet ik zeggen dat ik op sociaal gebied enigszins geblokeerd ben. Niet dan mensen mij niet aardig vinden - ik geloof van niet. Maar ik wil zo graag naar de bios en er zijn vast wel mensen die ik daarvoor kan strikken; alleen één technisch probleem: ik heb een chronisch geldgebrek. Deze maand heb ik dus bijna niets uitgegeven en van 50€ geleefd. Een hele uitdaging, maar ik mag vaststellen dat het gaat lukken. Goed, goed, de gezondheid komt enigszins op de tweede plaats, al heb ik kiwi's gekocht die in de aanbieding waren. Ik doe mijn best. En ik moet de halve stad door om boodschappen te doen, want de Auchan is goedkoper dan de Champignon. Ik heb uitgerekend dat dat me zo'n 20 euro in de maand kan schelen, wat voor mij heel veel is op dit moment. Aangezien ik zoveel met de metro mag als ik zelf wil, heb ik het er graag voor over om de halve stad door te reizen. Maar ik heb besloten dat als ik nou eens hard mijn best doe vandaag. Heel hard werken en morgen ook. Morgen zelfs in de bieb! Dan mag ik morgenavond wel naar de film. Alleen even zien dat ik mijn Ghanese huisgenoot Teteh daar in hijs. Vind hij vast niet erg en ik heb hem nog niet gezien sinds ik terug ben, wat wel erg schandalig is. Dus het is eigenlijk hard nodig dat we naar de bioscoop gaan. Jaja, ok, ok, ik zoek een goed excuus. Het is niet eerlijk. Als er geen goede films draaien heb je heel veel zin om te gaan en zeeën van tijd. En als alle goede films uitkomen? Geen tijd, geen geld. Ik stel dus bij deze voor dat de Oscaruitreiking in het vervolg in oktober plaatsvind - dan hebben we in september tenminste goede films te kijken. Dan kan het in februari weer op een laag pitje. We kunnen natuurlijk ook afspreken dat de goede en slechte films gelijkmatiger over het jaar verdeeld worden; dan is er altijd wat te kijken...
Gelukkig zijn er ook vrolijkere mededelingen te doen. Zondag rook het voor het eerst in het jaar naar lente. De komst van de lente voel je niet aan de temperatuur maar dat ruik je. 's Morgens heel vroeg fluiten de vogels alweer. Die voelen dat soort dingen helemaal aan. Altijd goed op de vogels letten. Die weten ook wanneer het gaat regenen. Hopelijk komt de lente nu snel; ik heb genoeg van mijn truien, ik wil andere dingen aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten