De eerste week van het tweede semester zit er alweer op. Er vielen nog wat lessen uit dus we komen een beetje rustig op gang. Al is dat zeer relatief aangezien de uitgevallen lessen ingehaald dienen te worden met het risico dat daar dat op een zaterdag gaat worden. Tja, niets aan te doen.
Dit semester heb ik meer vakken bij de master gekozen, aangezien ik bij bachelor vastzat aan communautair recht en daar had ik nou eens geen zin in. Aangezien ik hier ook voor m'n lol ben, heb ik die dus maar geschrapt voor andere, leukere vakken. Zoals daar zijn: Europa in de wereld, De EU vanaf Maastricht, Internationale Organisaties, Politieke krachten en hun gedrag in Europa en Fundamentele rechten. Bij de bachelor volg ik nog steeds de geschiedenis vakken, Europa en zijn naties tussen 1914 en 1945. De meneer bleek dit semester ambitieuze plannen te hebben. Stel u voor: er zitten 30 tot 40 studenten voor hem. Die willen allemaal leren hoe het er in die periode toeging. Maar zoals op alle universiteiten schijnt het gangbaar te zijn aan het einde te kijken of al deze studenten ook daadwerkelijk iets hebben opgestoken. De meest voorkomende test is natuurlijk het schriftelijk examen. Nee, deze meneer heeft dit semester spannender plannen: presentaties. Jaja, met 40 man of misschien nog meer. In vijf colleges. Wegens het overduidelijke tijdgebrek (tenzij iedereen maar 5 minuten praat) werd besloten dat mensen het samen dienen te doen en niet langer dan 15 minuten aan het woord mogen zijn. 'Ik stop u als het langer dan 15 minuten duurt' dreigde meneer al. Het zal wel moeten vrees ik, want dit lijken mij ambitieuze plannen. Onder de studenten stonden pijnlijke blikken op het gezicht te lezen, dat spreekt voor zich.
Verder ga ik nog gezellig door met Islamologie en politieke geschiedenis van de Arabische wereld. Deze meneer had altijd al een boeiende, maar toch enigszins vage manier van lesgeven en gaat natuurlijk op dezelfde voet verder. Deze keer gaat het alleen om de periode na 1971. Deze keer begon hij niet in 622, maar bij de industrialisatie, waar hij het halve college verder aan besteedde. Zoals gewoonlijk sprong ie van de hak op de tak, met daartussen door het vermelden van gegevens over hoeveel olie er in Koeweit in de grond zit, hoe lang de kustlijn van Irak is en hoeveel Koerden er in Turkije zijn. Het bestuderen van mijn medestudenten is al bijna net zo interessant als het bestuderen van de meneer. Naast mij zaten er een paar kamertje te verhuren en vervolgens hun rooster decoratief op te schrijven. De meesten nemen niet de moeite meer een blaadje te pakken om iets op te schrijven. Ik moet zeggen dat dat inderdaad een hele uitdaging is; de verbazing was dan ook groot onder mijn medestudenten toen ik 'ja' antwoordde op de vraag of ik ook daadwerkelijk erin slaagde iets nuttigs te noteren. Wie weet kan ik mijn aantekeningen nog verkopen, je weet nooit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten