Gezien mijn twee maanden vakantie nog hier - eigenlijk zijn er nog maar zes weken over - zou ik meer moeten bloggen en veel te vertellen moeten hebben. In de praktijk blijkt het tegendeel. Aan de projecten ligt het niet; ik heb een begin gemaakt met mijn roadmap (waar ik deze week niet aan verder heb gewerkt, ok), er zijn nog een aantal musea waarvan ik vind dat ik ze gezien moet hebben, noem maar op. Van de uitvoering komt het echter niet zo snel. Goed, woensdag ben ik thuis heel nuttig geweest met het voorbereiden van mijn herkansing; niet onbelangrijk, aangezien het plan is het deze keer te halen. Zondag had ik het strakke plan opgevat om een puce te bezoeken. Door Parijs zijn er zaterdag, zondag en maandag verschillende markten meestal gespecialiseerd in het één of ander. Er moet een bloemenmarkt zijn, bij Porte de Clignancourt kleding en er moet ook ergens iets met antiek en andere zooi zijn. Jammer genoeg was het zondag al vies warm weer, de zon was er niet en het was viezig, plakkerig warm. Een soort metro-warmte boven de grond. Ergens hoop je dus op een lekkere bui, zodat de zaak eens goed op kan frissen. Inderdaad de lekkere bui liet niet lang op zich wachten. Op het moment dat ik weer boven de grond wilde, stortte het, dus ging ik onverrichte zaken naar huis, om in lijn 6 onderweg te ontdekken dat de zon weer tevoorschijn was gekomen.
Kamel kwam als redder in nood om te voorkomen de ik de rest van de dag op mijn kamer zou zitten; of ik 's avonds mee ging wat drinken. Als je al de hele week met niemand hebt gesproken ga je graag mee wat drinken. Dus begaf ik mij om half 8 richting Place Pigalle, om Kamel op z'n werk op te halen. Samen slenterden we vervolgens richting het café bij Chatelet. Of liever, één van de cafés. Het was nog steeds niet echt koud en dus konden we op het terras. Na de sinas konden wij nog genieten van een meneer die zijn duidelijk te grote, oude vieze Volvo in een te kleine parkeerplaats probeerde te proppen, naar ieders leedvermaak uiteraard. Ja je ziet wat in Parijs, zeker waar het verkeer betreft. Vanmiddag nog ging buurman Zwitser zijn boekje te buiten door de toeteren voor een zebrapad. En dan zeggen ze dat Parijzenaars agressief rijden. Dit sloeg werkelijk alles; iedereen op en om het zebrapad reageerde dan ook apalled. Maar we dwalen af, we waren immers nog maar bij vorige week zondag.
Sindsdien belt Kamel vrijwel iedere dag, als we elkaar niet zien. Ja, vriend zit op Malta en ik krijg dus verhalen te horen van Malta. Kamel wil nu een paar dagen naar Malta. Ik vind het een goed idee; misschien is het dan over met de verhalen over Malta. Of het wordt erger, dat kan ook. We zullen zien. Voordeel van dit alles is dat ik hem woensdag in Spiderman 3 heb gehesen. Zoals meestal ben ik het weer roerend eens met de Empire; er bestaat inderdaad zoiets als teveel slechteriken. De bioscoopbezoek-rate komt langzaam terug op het oude peil aangezien we gisteren naar Zodiac zijn geweest. Kamel wilde daar graag heen vanwege professionele interesse; hij heeft een vak gehad over seriemoordenaars en ik was geínteresseerd sinds het in de preview in de Empire stond. Geen verspilling van geld, weer ben ik het met Empire eens.
Het intense contact met Kamel heeft nog meer voordelen, aangezien hij woensdag ineens met de vraag kwam of ik wilde werken. Ik zie weinig mensen, met iedereen nog druk, druk, druk of op vakantie en ik zie teveel leuke dingen in de winkels, dus ja, ik wil wel werken, graag zelfs. Donderdagochtend kon ik gelijk om half 6 op, om vanaf half 8 ontbijt te regelen in Hotel Villa Royale. Als extra levert dat relatief veel op, aangezien de vakantieuren direct worden uitbetaald. Prima, nog een dag en ik heb de jurk die ik dinsdag kocht alweer terugverdiend. Naast een verbetering van de financiële situatie slaap je 's avonds ook veel lekkerder als je goed bezig bent geweest...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten