Bezoek

Na het leren en herkansen zou er nog zo ongeveer een maand over zijn om rond te dwalen, te shoppen en andere nutteloze dingen te doen. Op een maand verkijk je je echter zo. Ineens was in Villa Royal de nood aan de man en dus serveer ik alweer 2 tot 3 dagen koffie en thee 's morgens vroeg. Afgezien van dat ik mijn uitgaven dus eigenlijk gelijk terug verdien, zie ik ook meer mensen en dat is wel zo gezellig. Aan de andere kant blijft er minder tijd voor hangen over. Gelukkig kan ik nog twee maanden thuis hangen.

De tijd is nog sneller gegaan doordat Peter een paar dagen langskwam. Ik leefde in de volledige overtuiging dat ik mijn best moest gaan doen leuke plekjes op te zoeken enzo, totdat bleek dat Peter nog nooit in Parijs geweest was. Dus de Eiffeltoren vloog met een noodgang terug op het programma en ik kan dus nu na hier zo'n 2 jaar in totaal gewoond te hebben meedelen dat ik ook eens helemaal boven ben geweest. Inderdaad, de enige keer dat ik op de Eiffeltoren ben geweest was op de tweede verdieping zo'n 7 jaar geleden. De wandelingen bleken ook op de hoge punten van Parijs nut the hebben; ineens zie je de belangrijke gebouwen helemaal zelf zonder te hoeven zoeken. Ook 's avonds schittert de Dome van Les Invalides; de lichten op de Pont Alexandre III zijn aan en verder langs de Seine die als een zwart lint door de stad kronkelt de stompe bleke torens van de Notre Dame. Vanaf de trappen van de Sacre Coeur steken de blauwe buizen van het centre Pompidou het meeste af, la Tour Montparnasse steekt boven alles uit, in de verte de rechthoekige vorm van het Louvre en links is Gare du Nord te herkennen aan de beelden aan de voorkant van het station.

Twee en een halve dag hebben we echt toeristisch gedaan; ik heb Peter zere voeten bezorgd door maandag van de Notre Dame naar Ile Saint Louis te lopen, vandaar terug en richting de Marais, van de Marais over de rue de Rivoli en via de quais van de Seine naar het Louvre en van daar via Saint Germain terug naar Saint Michel. Daar krijg je best zere voeten van, maar het was wel mooi. Vanwege aanhoudende regenbuien zat de Champs Elysées aflopen er zondagmiddag niet in, maar dinsdagmiddag wel. En in de hitte slenterden we dus vanaf de Champs naar Place Concorde richting Louvre en Les Halles. Daarvoor hadden we uiteraard een bezoek gebracht aan Montmartre en de Sacré Coeur. Dankzij dit bezoek van iemand die nog nooit in Parijs was geweest kan ik dus stellen dat ik overal en nergens heb gelopen tot in de Notre Dame toe; ik dacht daar dit jaar niet binnen te komen. Gisteren was dan toch het moment van vertrek aangebroken. Voor de laaste keer voorlopig de bordjes Grandes Lignes volgen op Gare du Nord. Heel snel nog even naar buiten om de nodige versnaperingen voor onderweg bij de bakker aan de boulevard de Denain te halen en dan naar de trein. Dag dag, zwaai zwaai en om 12:55 blijf ik weer alleen achter op perron 8 als de deuren dichtgaan, de conducteur op zijn fluit blaast en de Thalys in toenemende vaart richting noorden gaat.