Het wordt langzaam zomer in de lichtstad. Zaterdag was het moment om langs de Seine te wandelen, beginnend bij Les Invalides. De grasvelden voor het complex waar het militair museum is gevestigd en Napoleon I begraven ligt veranderen bij mooi weer ineens in voetbalvelden, ondanks de bordjes 'interdit jeu de ballon'. De reden is begrijpelijk; 10 meter verder scheuren de Mercedessen en B&W's langs en meer dan eens dreigt een voetbal de rijbaan op te rollen. Na een rondje naar de zijkant om de dôme goed op de kiek (te zien op www.bugbitten.com/MikSpreeuw onder Life in Paris January - April) te krijgen. De dôme ligt namelijk binnenin het complex. Vervolgens richting de Pont Alexandre III. Met de rug naar l'Hôtel des Invalides is rechts heel in de verte de Suikerberg van Montmartre te zien. Links staat de Eiffeltoren. Vervolgens onder de Pont d'Alexandre III door om verder langs te Seine te lopen zodat er foto's gemaakt kunnen worden van de Assemblée nationale, de linkervleugel van musée d'Orsay (de rechter staat in de steigers). In de Jardin de Tuilerïën staan nu bloesembomen.
Zondag opnieuw schitterend weer en dus opnieuw op weg. Deze keer naar Père LaChaise voor een uitgebreide wandeling. De begraafplaats is enorm en vanwege de tombes die regelmatig ware huisjes zijn, waant de bezoeker zich in een stad der doden. We lopen snel langs de groepen toeristen die bij de ingang blijven hangen en en vermijden de zijde die langs de Boulevard de Ménilmontant loopt om het geraas van het verkeer beneden niet meer te horen. Met de zon ziet het er vriendelijk uit; als de zon niet schijnt worden zeker de oudere graven, uit de XIXe eeuw, wat troosteloos. Wijk van de met kinderkopjes geplaveide straten af om daadwerkelijk tussen de graven te lopen. We hoeven ons niet meer te storen aan de enkele hardpratende Amerikaan die even vergeet dat hij het behalve een monument ook een dienstdoende begraafplaats bezoekt waar tegelijkertijd mensen het graf van hun dierbare onderhouden. Sommigen herbergen één persoon, anderen hele families. Van de oudere huisjes staat de geroeste deur op een kier zodat we voorzichtig naar binnen kunnen kijken. Vermolmde bidstoeltjes staan er nog die zo te zien allang niet meer gebruikt worden. Minutenlang zien we helemaal niemand en horen we niets anders dan de vogels. Een specht hoog in de nog kale bomen verstoord de rust in deze oase in het midden van de stad.
Tot onze schrik komen we op een goed moment een hele groep mensen tegen die zich verdringen om het graf van Chopin. Beroemdheden liggen hier naast onbekenden, waarvan sommigen heel oud en anderen nog geen jaar zijn geworden. Het bezoekerspubliek is al even gevarïeerd; van buitenlandse toeristen tot rouwenden tot oudere Parisiennes die de rust opzoeken op een mooie zondagmiddag en een enkeling die in het zonnetje op een bankje een boek leest. Na een anderhalf uur hebben we een perfect rondje gelopen en herkennen we stukjes. Tijd dus om weer terug te lopen naar de metro en nu de zon toch nog schijnt naar Les Halles te gaan om foto's te maken van de oude marktplaats en het Centre Pompidou. Straatartiesten profiteren van het mooie weer en trekken een groot publiek. Bij één van de poster- en kaartenzaken kopen we een kaart om naar huis te sturen. Het lijkt wel vakantie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten