Reisdag

Over een uurtje of zeven is het zover: het begin van de 'lange' reis naar huis. Tijdelijk terug naar het hoge noorden . Rugzak staat op springen door allerlei dikke truien, wasgoed , cadeautjes etc. etc. Kamel was gisteren jarig en hij is dus gezellig koffie komen drinken - bij hem is het koud. Bij een verjaardag hoort een cadeau en ik had dus mijn best gedaan en een kruik voor 'm gekocht. Dan heeft ie het minder koud . Het viel geloof ik wel in de smaak, dus dat was geslaagd. Vervolgens ben ik mee gegaan schoenen kopen en daarna werd ik gedwongen om vanaf Saint Michel via Gare du Nord terug naar huis te gaan, wat een volslagen belachelijke omweg is - maar ik had toch niets te doen? Bij de Champignon heb ik vervolgens de geitenkaas ingeslagen voor moeders en zus . Misschien had Kamel wel een beetje gelijk dat ik best via een omweg naar huis kon - ik heb tot 's avonds toch niets bijzonders meer gedaan. Tot negen uur, want toen had ik nog een afspraak met Teteh om naar James Bond te gaan. Ik moet zeggen, goeie film. James is zowaar menselijk geworden. Er zijn nog wel luxe resorts maar minder gadgets, minder onderzeeërs en geen Russen meer (wel ex-oostblok). Al met al een grote vooruitgang dus. Bij thuiskomst heb ik midden in de nacht mijn tas maar weer eens overgepakt - dat doe ik gemiddeld iedere keer als er iets nieuws nog bij moet. Zo direct is breekt echter een droevig moment aan. Met Linda ga ik nog naar Jeu de Paume (museum bij Concorde) en dan is het moment gekomen van het bittere afscheid. Het uitwisselen van adressen, telefoonnummers etc. Ik overweeg een headset aan te schaffen zodat ik Skype kan installeren. Dat is misschien wel handig. Kamel wil dat ik nog thee kom drinken op z'n werk - hopelijk is daar nog tijd voor. Ik krijg de indruk dat niemand afscheid van mij wil nemen, terwijl ik ook weer terug kom - heel vreemd maar wel hardverwarmend in de Kerstijd . Dan is nu alleen het hopen nog op dat alles in mijn tas past en de NS op tijd werkt - dat zou wel erg prettig zijn.