In Frankrijk bestaat ook het fenomeen 'werkcollege'. Alleen gaat het er wel iets anders toe dan in de Nederlandse werkcolleges die worden gedomineerd door hele interessante discussies. Hier wordt je voorbereid op het maken van een zogenaamde 'commentaire du texte'. Behalve dat het alles behalve leuk is, is het ook ingewikkeld. Eigenlijk begrijp ik niet zo goed wat ze van me willen en waar deze commentaires toe dienen. Ik begrijp wel dat ik iets moet doen met teksten die ik lees, anders is het ook een beetje nutteloos, maar dan hadden ze ook wel iets leukers kunnen bedenken. Het maken van de commentaire is namelijk gebonden aan allerlei ingewikkelde regels: je mag vooral geen waardeoordelen uitspreken en je moet vooral erg helder zijn. In de commentaire moet het één en ander aan achtergrond info naar voren komen, zoals wie de auteur was, wat die deed, waar en wanneer de tekst geschreven is, wat voor tekst het is en wat de historische context was. Verder moet duidelijk worden wat het doel van de tekst was/is. Daarna moet er een plan gemaakt worden, en dat is misschien nog wel het allervaagst. Daarin moet de hoofdvraag naar voren komen en de belangrijkste zinnen uit de tekst. Tenslotte moet aan de hand van het plan een conclusie en een introductie worden geschreven. Heel vaag allemaal. Het gevolg van dit alles is wel dat je teksten tig keren leest en uiteindelijk wel weet wat erin staat. Het heeft dus ook zo z'n voordelen; in Nederland vroeg ik me af en toe wel eens af waar ik voor las, want na 2 dagen was ik het min of meer vergeten, op de hoofdzaken na. Tenzij je natuurlijk een samenvatting maakt. Ik denk dat ik dat liever doe, samenvattingen maken. Uiteindelijk moeten daar ook de hoofdideeën in naar voren komen en het doel ervan is duidelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten