Na een tamelijk drukke week is dan toch een rustig weekend aangebroken. De komende week geen presentaties of examens in het vooruitzicht, maar gewoon duf verder studeren. Dat is studeert toch het fijnste. Op je gemak boekjes lezen, geen haast en de tijd precies zo indelen als je zelf wil. Geen vakken die gewoon tijd opeissen door een examen te plannen en de andere vakken in de verdrukking brengen. Als het dan ook nog mooi weer is, gaat het helemaal goed. Fijner om te studeren als buiten de zon schijnt, terwijl binnen zachtjes 'River Road' van Nancy Wilson opstaat. Dan wordt je vanzelf rustig en blij.
Ook een goede dag om naar de stad te gaan. Gewoon om eens lekker rond te wandelen; dat heb ik al lang niet meer gedaan. Lezen in de tram onderweg naar Balard en met lijn 8 verder naar Les Invalides. Het vergulde dak van de dome schittert in de zon. Ik heb ontdekt dat het lekker leest in de metro, dus nemen we niet de snelste weg naar onze bestemming. Bij Les Invalides kijken we op welke oever van de Seine de zon staat en vanaf daar lopen we verder. Om foto's te maken van de Pont Alexandre III by day. Deze keer lopen we helemaal verder naar Pont Neuf om richting St. Michel te gaan. Daar brengen we weer eens een bezoek aan de Gibert Jeune die ik een beetje verwaarloosd heb sinds ik terug ben; ik ben er nog maar 1 keer geweest. De Gibert Jeune is fijner dan de FNAC. Minder fancy, maar mensen lezen er strips op de trap en je hebt de indruk dat ze er alle boeken hebben. Verder wandelend langs de Boulevard St. Michel brengen we dan een bezoek aan Gibert Jeune's broer Gibert Joseph die in cd's doet. Die heeft ook alles dus je kunt er rustig een uur doorbrengen. Zo lang blijven we we niet, want we moeten een stukje terug lopen om linksaf de Boulevard St. Germain op te gaan. Zo nemen we een andere weg naar huis. Niet langs de Jardin de Luxembourg, maar deze keer richting Odeon. Odeon is een leuk pleintje met rare verkeerssituatie, maar vandaar lopen we rond in St. Germain. Als we moe zijn en zere voetjes krijgen, nemen we de metro terug naar huis. Voordat we het laatste stukje lopen in een schemerig Parijs, kopen we nog een crêpe au sucre bij Porte d'Orléans. Het stalletje tegenover de Crédit Lyonnais verkoopt ze voor 1,50 €. We krijgen bijna het gevoel dat we op vakantie zijn; Parijs ontdooit, de tafels en stoelen worden weer buiten gezet: het wordt zomer en it's a wonderful, wonderful life...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten