Moraal: denk altijd voor uzelf

Het bloggen verwaarloost weer een beetje. Daar moet wat aan gedaan worden. Dus bij deze doe ik daar wat aan. Misschien verwaarloost het wel omdat er nou ook weer niet zoveel gebeurd; de colleges zijn weer begonnen, het rooster is iets gunstiger uitgepakt dan vorige keer en alle mensen zijn er ook weer. Ook de nieuwe. Aangezien er niet zo achterlijk veel gebeurd zal ik een overzicht geven van de afgelopen week. Maandag kwam ik van mijn college Islamologie en liep Linda uit Australie tegen het lijf. Ze bracht haar laatste dagen in Europa in Parijs door, onder andere om spullen op te halen. Voor de gelegenheid werd dus besloten dat er nog samen gegeten moest worden, met de anderen er ook bij, zoals Stefan en Julia uit Duitsland en Mercedes uit Spanje. Het feest was dinsdag na mijn college Europa en de naties tussen 1914 en 1918. Aardig dat iedereen ook rekening met mij houdt, ik ben geroerd. . Gezien het feit dat het midden in de week was, werd het geen diep nachtwerk maar de gezelligheid was er niet minder om. Julia vroeg of ik de dag erna op haar verjaardag wilde komen, bij Stefan in het Belgische huis. Dus ook woensdagavond was zeer geslaagd, met allemaal nieuwe mensen (behalve Stefan en Julia dan). We hebben het over politiek gehad, elkaar gepest en vooral veel gelachen. Maar met al deze gezellige evenementen was er eerlijk gezegd niet zoveel van hard werken terecht gekomen als ik gehoopt had. Dus heb ik gisteren een begin gemaakt met de schade inhalen. Voor Europa en de naties heb ik nog geen boek, maar ik had nog wat - zo zie je maar, het heeft ook voordelen niet alles gelijk te lezen . Te weten belangrijk boek van meneer Mazower dat heet The dark Continent. Europe's twentieth century. Goed boekje. Maar: eigenlijk had ik dat voor onderzoeksseminar II moeten lezen en ik heb welgeteld van 10 bladzijden de woordjes gezien. Wegens slechte studiehouding heb ik het boek twee jaar geleden niet gelezen, want het werd toch niet getest. Heel heel slecht ik weet het, erg kinderachtig, dit hoort niet thuis op de universiteit, maar ja, toch is het zo. Het goede nieuws is echter dat ik er met frisse moed aan ben begonnen en ik denk dat ik wat meer geleerd heb de afgelopen jaren, want ook al heb ik het niet gelezen, ik heb het donkerbruine vermoeden dat ik toch één en ander niet zo goed had begrepen. Met andere woorden dat het allemaal een beetje langs mij heen was gegaan. Ik had vast niet kunnen vertellen na 20 bladzijden wat ik nou eigenlijk gelezen had. Welk een vooruitziend vermogen, zo zien we maar weer, het is niet altijd slecht om niet te doen wat de meester zegt.