donderdag 20 september 2007

Spanning en sensatie

Het is zondag en het regent. Wat te doen op een zondag als het regent. Bronia sms'te of ik mee ging naar Quai Branly, maar daar ben ik al eens geweest en het is er heel leuk, maar ook weer niet zo ontzettend spannend dat ik er nog eens heen moet. Niet dit jaar meer tenminste. Zo vaak zullen ze de collectie niet veranderen. Denk ik.
Dus hang ik thuis met een boek op de bank (die eigenlijk mijn bed is, maar overdag is het toch de bank). En heb ik tot mijn oneindige vreugde een verbinding met de buitenwereld via internet. Dat is een ongekend geluk op zondagmiddag, vooral als het regent en iedereen waarschijnlijk thuis zit te internetten.
Deze week was verder een hele spannende week, aangezien de uitslagen van de examens bekend gemaakt zouden worden. Gestresst als ik ben, had ik al dramatisch gedroomd dat ik ergens een 2 voor had en dat is hier nog rampzaliger dan thuis, aangezien de cijfers op 20 zijn en niet op 10. Een 2 haal je praktisch alleen als je echt niets weet. In complete paniek was ik dus in mijn droom dus al aan het rekenen geslagen, wat de nachtrust er niet rustiger op maakt. Dus begaf ik mij op dinsdagmiddag met afgekloven vingers zonder nagels en zonder huid (ok dat is overdreven, maar het was wel spannend) naar Censier in de volle overtuiging dat het bureau van Etudes européennes om 1 uur open zou gaan. Fout, we zijn in Frankrijk en daar duurt de middagpauze twee uur, en dan mag je nog van geluk spreken. Dus was ik toch wel een beetje boos en mij aan het afvragen wat je nou met twee uur lunchpauze moet. Daar kun je inderdaad wel een driegangen maaltijd in verorberen.
Maar om twee uur ging de deur dan toch open. Dan kun je nog niet direct naar binnen, nee eerst ging de dame van de administratie even de post naar beneden brengen . Daar was ik het niet mee eens, maar goed, ik kan haar moeilijk tegenhouden. Dus wachten we nog even verder. Om dan toch 10 minuten later onze cijfers te krijgen. Tegen de verwachting in is het goed, eigenlijk vind ik heel goed verlopen. Ik hoopte de vijf geschiedenisvakken gehaald te hebben, ik bleek alle acht examens bij Etudes européennes gehaald te hebben. In opperbeste stemming dus naar boven voor de overige twee bij Orient en Monde arabe. Die waren niet zo vlot, nog tot vrijdag wachten. Vanwege deze blijde boodschap vond ik dat ik mijzelf wel een cadeautje mocht geven. Tja dat krijg als er niet echt iemand is om cadeautjes te geven. Dat was dinsdag.
Woensdag heb ik de mensen in het Grand Palais voorgelogen, nou ja, eigenlijk hebben ze een uitzondering voor mij gemaakt. Na zeer boeiend gesprek met Nenna over MSN ging het eindelijk naar het Grand Palais voor een expositie over India. Na weken wikken en wegen daar toch maar naartoe. Studenten krijgen er echter alleen maar korting als ze kunstgeschiedenis studeren. Dat doe ik niet, maar toch proberen om met geschiedenis ook korting te krijgen. Dus lach je vriendelijk naar de dame in het glazen hokje en zowaar: ik mocht met korting naar binnen. Rondwandelend tussen de boeddhabeelden heb ik bedacht dat ik wellicht korting kreeg aangezien ik toch één van de jongste bezoekers was. Misschien was de dame in het hokje wel zo blij dat ook de jeugd interesse toonde dat ze besloot niet moeilijk te doen. Of ik zie er zo belabberd uit dat ze dacht dat ik niet meer kon betalen (wat ook wel een beetje waar is).
Na een interessante wandeling tussen de Boeddha's en Hindoeïstisch goden kom je toch wat verloren buiten. Maar de zon schijnt nog dus dan kun je best een poging wagen in het parkje naast de Champs Elysées wat meer kleur te krijgen onder het lezen van een boek. Gezien ik de hele dag niet veel had gegeten toch maar niet te laat naar huis om te koken. Al met al was ik dus om 7 uur helemaal klaar en om die tijd strekt de avond enorm voor je uit. Dus heb ik zeer revolutionair (al zeg ik het zelf) besloten alleen naar de bioscoop te gaan. De DVD's thuis ken ik nu wel uit mijn hoofd, nieuwe komen er nog niet want die zijn hier maar duur en ik had toch zin in een film die ik nog niet eerder heb gezien. Dus naar de bios. Daar viel het allemaal wel een beetje tegen. Ja er was Pirates, maar daar zou ik al met Kamel heen. Dat wordt overigens een maandproject, maar goed. Kamel is druk druk druk en gestresst dus ik zeg niets. Al met al viel het reuze mee om eens alleen naar de film te gaan, al is samen toch gezelliger. Pirates dus samen. Het hangt ook van de film af trouwens. Sommige films moet je niet alleen kijken. Zoals Pirates. Donderdag knapte het weer nog meer op en kon er dus opnieuw aan de kleur gewerkt worden, deze keer gewoon in Parc Montsouris. Zonder zonnebrand alleen niet te lang in de zon, dus 's middags verder maar rondgewandeld van Saint Germain naar Lafayette. Dat is best ver...Maar niet ongezellig alleen wordt ik een beetje kriebelig van de toeristen overal. Echt overal. Hordes. Die konden ook vrijdag niet omzeild worden toen Bronia en ik hadden besloten een Berthillon-ijsje te gaan kopen op Île Saint Louis. Berthillon heeft heel lekker ijs. Ik start nog een vergelijkend warenonderzoek om te zien of ze tegen het Italiaanse ijs van Amorino op kunnen, maar het zou me niet verbazen. Bronia was ik vrijdag na het ophalen van de laatste cijfers en het voldoen aan administratieve verplichtingen in verband met Erasmus tegengekomen op de universiteit. Dus werd besloten eindelijk een crêpe te gaan eten in Montsouris.
's Avonds werd er bij vriend van vriend van Bronia gegeten. De betreffende vriend blijkt pal aan de overkant van Boulevard Jourdan te wonen, wat wel heel prettig was vanwege het noodweer dat was losgebarsten rond 6 uur. De Champignon uitstappend werd erg duidelijk dat ik niet droog thuis aan zou komen, om maar niet te zeggen dat ik mijn jurk kon uitwringen, maar ja wachten ging niet. Dus moest ik tegen de wildkolkende rivier opzwemmen die de Boulevard Jourdan af kwam stromen terwijl de bliksemschichten ontweken moesten worden. Ja ok, dat is overdreven, maar de boulevard loopt op (of af, afhankelijk van welke kant we komen) en dus stroomt het water er af en warmig rond je voeten, vanwege het nog warme asfalt. Heel vies gevoel. Afgezien van deze minder prettige ervaring was vrijdag toch wel een geslaagde dag. Genoeg om het hele saaie, grijze en regenachtige weekend op te teren.

Geen opmerkingen: