De (tijdelijke) vakantie is alweer twee weken op streek. Nog 10 dagen en dan worden de uitslagen van de examens bekend gemaakt. Hopelijk is alles goed verlopen, al heb ik al een herkansing staan uit het eerste semester. Dus zijn we maar alvast begonnen met leren, zodat de rare Arabische namen niet meer door de war gehaald worden, want er zijn iedere keer zeker twee of drie personen met min of meer dezelfde naam, maar die toch hele andere dingen deden en dan is het fout. Het is niet heel erg; op deze manier geniet je meer van de toch al vele vrije tijd die je hebt.
Het begin staat in de steigers; zoals gezegd begint onze reis op Gare du Nord; in check Eurostar. Vanaf daar heb je een mooi zicht op de rails en de treinen beneden. Vanaf daar gaan we de trap af en tussen perron 9 en 10 draaien we naar de uitgang. Oversteken en we draaien ons nog even om, om de voorgevel van het station te bekijken. Beelden representeren verschillende steden; Parijs bovenaan, eronder acht van buitenlandse steden en vlak boven de ingang zes noord Franse steden.
Dan gaat de weg verder richting Gare de l'Est, zo'n 10 minuten lopen; afhankelijk van hoe hard je loopt. Gare de l'Est kun je maar half zien, jammer genoeg, omdat er werkzaamheden zijn voor de nieuwe TGV lijn naar Strasbourg. Via de passages, de triomfbogen bij de porte de St. Denis en St. Martin laten we Place de République even voor wat het is en lopen er omheen naar Canal St. Martin, waar Amélie met keitjes schiet. Voor de film lijken ze echter één en ander te hebben opgeruimd al de grote hoeveelheden tentjes zo goed als weg. Vanaf het kanaal lopen we rustig rechtdoor richting Boulevard Richard Lenoir.
Zo slenteren we van het tiende in het elfde arrondissement. De boulevard is gezellig lopen; in het midden is groen met bomen en bankjes en aan de zijkanten moeten passages zijn, die ik nog niet bezocht heb. Hopelijk zijn ze open en de moeite waard, anders wordt de route uiteraard aangepast. We lopen een rondje door het elfde, dat verder niet heel interessant is, maar wel rustig en we nemen een stukje de metro naar Père LaChaise. Daar wordt het lastig; ik moet eens goed bedenken hoe we de begraafplaats aanpakken. We kunnen niet alle graven zien, maar die van Oscar Wilde, Edith Piaf en Chopin mogen natuurlijk niet ontbreken. Het probleem is dat ik er weinig gestructureerd rondwandel. Eigenlijk loop ik maar een beetje, maar daar moet wel tijd voor gemaakt worden. Dat is het leukste. Precies tussen de graven lopen is het leukste, omdat je dan ineens geen andere mensen meer ziet.
Verder heb ik deze week, na een bezoek aan Lafayette voor een tas een leuke weg richting stad ontdekt en vorige week zondag eindelijk (voor het eerst dit jaar) een bezoek gebracht aan musée d'Orsay. De steigers aan de voorkant zijn inmiddels weg en vanbinnen is het helemaal vernieuwd. De entree is art nouveau geworden en lijkt dus op de metrostations. Dinsdagmorgen eens langs om foto's te maken; dan is het waarschijnlijk rustig aangezien dinsdag de musea altijd dicht zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten