Bij gebrek aan spannendere belevenissen moet ik toch iets kwijt over oud stokbrood. Gisteren heb ik namenlijk stokbrood gekocht dat ik eigenlijk ook dezelfde dag op ging eten, zoals men pleegt te doen met stokbrood. Ik had alleen niet zoveel trek en had dus nog een beetje over. Is wel goed voor morgen, dacht ik, ook al is het dan oud. Het wordt dan namelijk niet hard. De kant waar het afgebroken is wel, maar de korst niet. Die wordt een soort van soppig en je kunt er in knijpen, heel vreemd. Bovendien kruimelt het aanzienlijk minder dan vers stokbrood. Dat is het: het wordt taai. Afhappen is er nog minder bij dan gewoonlijk, het wordt meer scheuren. Maar met een lekker zacht gekookt eitje erop gaat het nog best. Weggooien is tenslotte ook zielig hè...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten