Zo stap je voor het eerst weer een nieuwe, vreemde school binnen en zo zijn de laatste colleges gegeven. De docenten geven nog een laatste goede raad voor het leren en wensen na twee uur iedereen een prettige vakantie en bonne révision.
Morgen om tien uur vertrekt de Thalys naar Rotterdam. Twee weken thuis om mijn diploma-aanvraag in orde te maken, de verjaardag van Britt te vieren en vooral hard te leren. Na de vakantie is het namelijk direct tijd voor examens. Een week vol, een week om te stressen en nog een keer keihard te werken. Erna zal ik waarschijnlijk met vele anderen in een zwart gat vallen, wat te doen met de twee maanden die ik dan nog in Parijs heb. Ik hoop mijn herkansingen te kunnen beperken tot één en dat betekent dat ik dan praktisch 4 en een halve maand vakantie heb. Twee nog in Parijs en twee in Nederland. Dus ga ik in de tijd die mij hier rest een mooi foto-reisboek maken van Parijs. Jaaaaaaa vandaar mijn eindeloze wandelingen.
Ik geef toe het idee een beetje gestolen te hebben uit de film Elizabethtown maar het is wel een goed idee. Mijn reis dient alleen te voet te worden afgelegd. Hij zal langs de toeristische hoogtepunten voeren die iedereen wel weet te vinden, maar ook langs de minder bekende plaatsen waarvan je moet weten dat ze er zijn. Van de bijna dorpse straatjes op Mont Martre in het noorden tot het kruispunt tussen de Pont d'Arcole en Quai de l'Hôtel de Ville. Als we langzaam ronddraaien zien we het Hôtel de Ville, Ile Saint Louis, Notre Dame et de torens van de Conciergerie. Het Parijs met de souterrains van Châtelet les Halles en van bovenaf op la Tour Montparnasse.
Zoals dat hoort met dit soort interactieve reisgidsen luisteren we onderweg naar muziek. La valse d'Amélie als we langs de Seine lopen, Big Love van Lindsay Buckingham op het tapis roulant door de hal van Montparnasse dat 9 km per uur gaat; some music needs speed, Marble Halls van Enya op Père la Chaise en de reis zal eindigen met Châtelet les Halles van Florent Pagny. Daarmee ga ik mij bezighouden gedurende de laatste twee maanden dat ik hier nog woon. Het vastleggen van mijn Parijs; ieders Parijs is namelijk anders. Als ik dan volgend jaar in een kleinere stad woon en het buiten weer donker en koud is geworden, kan ik even op vakantie en wandelen door de stad die ik meer ben gaan waarderen en daardoor ook meer zal missen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten