De laatste dagen tikken langzaam weg in een stormachtig Parijs. De laatste dagen dat ik de Eiffeltoren niet bewust meer zie; alles went, zelfs uitzicht dat geld waard is.
Zoals in alle situaties waar je de tijd bijna weg hoort tikken, ga je steeds koortsachtiger de dingen te lijf. De uitverkoop begint morgen en dat maakt het er allemaal niet beter op. Volgende week is er niet meer, geen tijd meer om er nog eens over te denken, geen tijd meer voor uitstel. Het moet nù en snel ook. Voordeel is dat ik morgen mijn borg terug krijg die ik vervolgens in vliegende vaart weer ga uitgeven. Zuinig doen, komt in september wel weer. Wat zeg ik, in het departement kleding doen we volgend jaar zuinig. In Bradford valt er weinig te shoppen en wat er te shoppen valt pas ik toch niet. Dus moeten we er nu van profiteren. We vliegen van de rue de Rivoli naar de rue de Rennes naar Saint Michel naar Lafayette. Inderdaad om goed gek van te worden en ondertussen vraag ik mij af hoe ik optimaal van mijn laatste dagen kan genieten. Het blijkt echter niet eenvoudig een soort super-ervaring op te doen als een toerist die Parijs voor het eerst ziet, terwijl je er 2 jaar hebt gewoond.
Thuis wordt ondertussen steeds minder thuis; het Grote Inpakken is begonnen. Voorgaande zegt zeker iets over de hoeveelheid zooi die er op mijn 12m2 is gestouwd. Wat betreft de boeken en de DVD's is het wachten op dozen, evenals voor serviesgoed en overige boodschappen. Maar de koffer zit alweer vol met kleding, rugzak moet nog even wachten. Daarin kreukt het allemaal zo. Maar de vuilniszakken worden wel zo zoetjes aan al gevuld, schoenen terug in hun doos en in zakken. Papiertjes met aantekeningen, bonnetjes en andere ondefinieerbare zooi: weg ermee, hebben we niet meer nodig. De plantjes mogen nog even blijven staan en de posters mogen nog even aan de muur. Vrijdagochtend gaan ze eraf en de kaarten die iedereen mij gestuurd heeft gaan dan van de deur. Tegen de tijd dat allerliefste ouders opnieuw komen, deze keer om mij op te halen, is chambre 410 niet meer mijn kamer en is het tijd om afscheid te nemen van de lichtstad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten