Natuurlijk is een jaar in het buitenland fantastisch. Vooral als alles naar wens verloopt en je met spannende verhalen naar huis kan. Helaas gaat het niet altijd zo. Zoals inmiddels één tot twee keer per week at Julia gisteren bij mij. Ze was koud binnen of had erg slecht nieuws. Ze is haar kamer uit gezet en dient per 2 mei te vertrekken. Ze woont bij een familie, dat wil zeggen de familie woont een verdieping lager en ze heeft dus een kamertje dat vroeger voor de dienstmeisjes was. Daarin is wel alles: 1 electrisch plaatje om op te koken, koelkast, douche, wastafel, bed, tafeltje en kast. Dat alles op 9 vierkante meter. Toilet is op de overloop. Ze betaalt geen huur en in de plaats daarvan doet ze schoonmaak werk bij de familie en helpt ze de dochter van 13 met haar huiswerk, met name voor Duits.
Nog niet zo lang geleden vertelde ze toevallig hoe dat verloopt en dat mevrouw toch wat vreemde gewoontes heeft. Ze laat overal en voor iedereen briefjes achter. Als haar man iets moet opwarmen in de magnetron wordt het gedetailleerd beschreven hoe hij dat moet doen. Op de toilet waar Julia en de andere huurders (die wel betalen) gebruik van maken hangen er maar liefst 2 met daarop het bericht dat wc-rolletjes op de eigen kamer weggegooid dienen te worden, als je een gast bent beneden. Je moet ook voorzichtig zijn met het zeeppompje dat het niet stuk gaat (die dingen worden namelijk niet meer verkocht ). Er is Julia meerdere malen gezegd dat als ze werkt het voor de familie is en niet voor haarzelf, wat ze daar dan ook mee moet. Als ze boodschappen doet, mag ze niet voor zichzelf appels meenemen, als ze strijkt mag ze geen eigen rok strijken en zomaar uit het niets is haar verteld dat ze zeker niet op de bank mag gaan liggen. Mevrouw in kwestie zal er zeker een andere versie op na houden, maar dit lijkt me toch allemaal wat overdreven. Dan kun je beter niemand bij je laten werken.
Maandagavond moest ze blijven wachten tot mevrouw thuis was en er werd haar zo medegedeeld dat de familie de kamer zelf nodig heeft en dat ze per 2 mei moet vertrekken. Bon soirée. Wegens een financieel probleem is Julia nu dus gedwongen om naar huis te gaan. Zes weken eerder dan gepland. Misschien moet er iemand in die kamer die wel betaalt. Wat de werkelijke reden er ook van is, het is blijkbaar onmogelijk dat Julia gewoon tot half juni daar bleef en de kamer erna opnieuw verhuurd wordt. Nee het gaat niet altijd goed. Het kan erg verkeerd lopen. Dat vertellen ze niet van tevoren als je je opgeeft voor Erasmus. De stress van het moeten vertrekken zonder woonruimte ter plaatse te hebben of wat er gebeurt op het moment dat er iets mis gaat. Gelukkig zei Julia gisteren nog wel dat het waarschijnlijk sowieso goed voor haarzelf is geweest om weg te gaan en helemaal alleen haar eigen boontjes te doppen. Daar heeft ze misschien wel gelijk in. Het hopen is nu op een mogelijkheid terug te keren zonder de beurs terug te hoeven betalen. Zodra dat bekend is kunnen we misschien denken over toch een prettig einde, want het 'feast' dat Parijs volgens Ernest Hemingway moet zijn heeft nu meer de kenmerken van een 'nightmare' gekregen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten